DE HAAN EN HET LUIE VARKEN



In 't schuurtje lag een groote big
Niet jong meer, maar nog levendig,
Hij kende niets van de gevaren,
Die aan de stad verbonden waren.
Hij leefde altijd op het land
En schoon hij traag was van verstand
Niet trager trouwens dan de meesten
Genoot hij d'achting van de beesten,
Die leefden en werkten, net als hij,
Verbonden aan de boerderij,

Hoewel hij nooit hoefde op te staan,
Of 's avonds laat naar bed te gaan,
Had hij een hekel aan den haan.
Die haan kraaide hem veel te vroeg,
Zoodat de big het niet verdroeg
Hij vond het nu genoeg.
Hij dacht er over op te staan,
Hij had er wel een hekel aan,
Maar wilde toch eens spreken gaan
Met dezen schreeuwerigen haan !

Hij gaf hem dus een teeken
En vroeg hem eens te spreken.
De haan zei : 'k heb per ongeluk
Het alleronfatsoenlijkst druk,
Geen tijd mag me ontglippen,
'k Moet dalijk naar mijn kippen !
Er is een weggeloopen hen,
Die 'k nog een standje schuldig ben :
Ze doet het telkens weer,
Maar 't is de laatste keer!
Want let ze niet op 't kuiken,
Dan kan 'k haar niet gebruiken,
'k Hoop dat je er niet boos om ben,
Maar 't is nou al de vierde hen
Waarmee ik niet gelukkig ben;
't Is goed dat iedereen me ken,
'k Wil 't beste er van wenschen
Maar och, je kent de menschen !

De big was nu toch opgestaan
En sprak de andere beesten aan,
Maar je kon echt wel merken:
Hij stoorde onder 't werken.

Het paard zei: ik heb heusch geen tijd,
Praat er maar over met de geit!
De geit die zei: het stoort me niet,
Want bij me thuis daar hoor ik 't niet,
Ik woon heel aan den overkant,
Van 't land.

De koe die zei : hij doet zijn plicht,
Want als-ie kraait, dan wordt het licht!
En als je 's nachts in 't donker staat,
Is 't fijn wanneer de zon opgaat....

Als jij eris ging werken,
Dan zou je dat wel merken!
Jij luiert maar mijn goeie man,
Daar ben je zenuwachtig van !
Het paard dat trekt, ik geef de melk
En zoo is er hier werk voor elk.
Jij bent er voor om dood te gaan,
Dan hebben we der eerst wat aan ....
En kom je als ham voor 't raam te staan,
Dan hindert je ook niet de haan !


naar inhoud Tom Poes - naar index